scrummaster.nl

Ken Schwaber verliet de Scrum Alliance op 15 september 2009 en richtte scrum.org op. De reden van de breuk met de ScrumAlliance is niet publiekelijk bekend gemaakt en zoals het betaamt wordt met het plotselinge vertrek van een belangrijk persoon wordt er alleen in in positieve woorden over elkaar gesproken.

Dat de Scrum Alliance een andere richting op ging met Scrum dan dat dat Ken voor ogen stond is wel duidelijk en blijkbaar waren ze niet langer met elkaar te verenigen. Er kwam wellicht te veel invloed vanuit juist de methodologieën waartegen juist afgezet werd. De ontevredenheid met de Scrum Alliance beschreef Tobias Mayer op 16 maart 2009 als volgt:

The Scrum Alliance events, for example, are moving from intimate gatherings of passionate people to corporate sponsored events with big-name keynote speakers, in essence becoming identical to all the other mainstream software conferences. The PMI, champions of the oft-scorned waterfall process, are now being looked to for advice and support. This isn’t progress, it is regression, or at best circularity. The spirit of revolution so apparent in the beginning of this movement has all but disintegrated, as we march to the corporate drum.

Nu waterval uit de mode is en agile hip is en Scrum de grootste naamsbekendheid heeft claimen veel bedrijven Scrum te doen, of ze het doen of niet. Steeds meer personeelsadvertenties noemen bijvoorbeeld Scrum als relevante ervaring, maar de werkzaamheden zijn niet Scrum, zoals de advertentie voor Project Manager laat zien:

Verantwoordelijkheden:

• Het project van start tot oplevering managen
• Project planning, inclusief het project team opzetten en resource planning
• Budget management
• Beheer van “tijd & materialen”, in een fixed-time, fixed-date project
• Post-project evaluation
• Management van de klant-verwachtingen

Relevante ervaring:

• Aantoonbare ervaring met Agile/Scrum
• Prince 2 Project Management certificaat

Ken heeft het zichzelf ook niet makkelijk gemaakt. Hij heeft slechts een raamwerk opgesteld wat aangepast kan worden naar de lokale en altijd veranderende omstandigheden. Extreme programming is duidelijker: als je XP doet doe je alle 12 praktijken, anders is het geen XP.

Door de jaren heen is Scrum vaak vermengt met andere ideeën zoals Lean Software Development, Lean Six Sigma, Kanban en natuurlijk eXtreme Programming. Wat is nou nog wel en wat is niet Scrum meer? Iedereen heeft er zijn mening over.

Om die reden hebben Ken Schwaber en Jeff Sutherland het op zich genomen om de Scrum Guide te beheren zodat de integriteit van Scrum gewaarborgd kan worden. Scrum is wat Ken & Jeff beschrijven in de Scrum Guide, de rest zijn derivaten, is hun mening.

Met het opstappen uit de Scrum Alliance is wel een schisma ontstaan. Certified ScrumMasters™ is een door merken-recht beschermde titel – eigendom van de Scrum Alliance, net zoals Certified Scrum Trainer™. Maar wat is die titel nu nog waard? Als je nu een training volgt bij een CST krijg je dan een training waarop de Scrum Alliance zijn stempel gedrukt heeft, maar waarvan de bedenkers van Scrum vinden dat het inferieur is? Krijg je een training die aangepast is aan de invloeden van wensen van de grote bedrijven?

Nog voor het vertrek van Ken heeft hij de Scrum Guide bij de Scrum Alliance uitgebracht, maar die beschouwt hij nu als verouderd, achterhaald en incorrect. Examens gebaseerd op dit document zijn gebaseerd op de verkeerde achtergronden en het certificaat is dus ongecontroleerd, aldus Ken.

De Scrum Alliance biedt ondertussen vertaalde versies aan en de twee verschillende documenten gaan zeker hun eigen leven leiden. Waarbij de scrum.org variant bijgewerkt gaat worden door Ken & Jeff en de Scrum Alliance variant achter raakt of vervangen gaat worden door een document waar het auteursrecht bij de Scrum Alliance zal liggen.

De toekomst zal uitwijzen welke fragmentatie in Scrum zal optreden. Zal het Ken en Jeff lukken om een pure vorm Scrum vast te houden – zoals zij de puurheid zien – of zal er een hele familie van Scrum-soorten ontstaan waarin iedereen zijn eigen waarheid kwijt kan?

Zal het eerste leiden tot verstarring, een strak gecontroleerde versie waarvan ze juist de traditionele methoden van beschuldigen? Zal het tweede tot een verwatering waarin alles goed is ‘zolang het maar voor jou werkt’, maar waar je de moeilijke dingen lekker achterwege kan laten?