scrummaster.nl

Toen ik de Certified ScrumMaster training volgde ontmoette ik een ScrumMaster die vertelde dat de andere projectleiders van zijn bedrijf het niet prettig vonden als mensen bij hem in het team hadden gezeten. Ze hadden dan met Scrum gewerkt, waren erdoor zeer enthousiast geraakt en wilden eigenlijk niet meer terug naar de oude situatie. Zou het werkelijk zo zijn? Zouden mensen werkelijk het verschil zo ervaren?

Ik vroeg mij af of het ook andersom zou kunnen gebeuren. Iemand die een tijd met Scrum gewerkt had en er blij was er weer vanaf te zijn. Zo ging ik op zoek en kwam iemand tegen waarvan ik wist dat hij in een team zat waar eerst met Scrum gewerkt werd, maar momenteel niet meer. Ik wist dat hij behoorlijk critisch tegenover Scrum stond. Dat Agile gedoe zou best aardig kunnen zijn, maar eigenlijk geen vervanging van gedegen software engineering.

De titel van dit artikel had ik dan eigenlijk al klaar voordat ik het gesprek in ging. Het zou “Gelukkig, geen Scrum meer” gaan heten. Mijn gesprekspartner zou mij haarfijn kunnen gaan uitleggen wat er eigenlijk allemaal mis was met Scrum en dat er nu eindelijk wel fatsoenlijk gewerkt werd. We ontmoetten elkaar in een restaurant dat voor ons beiden makkelijk bereikbaar was en tijdens de maaltijd bespraken we zijn ervaringen. Tot mijn verbazing verliep het gesprek anders dan ik verwacht had.

“Wat ik mis van de Sprint I planning is de inspraak, maar verder mis ik de Sprint I planning niet eens zo. Het is voornamelijk de Sprint II planning die heel veel toevoegde om samen als team te bepalen hoe wij tot de oplossingen gingen komen. De Sprint I liep eigenlijk altijd al moeizaam, ook omdat de Product Owner rol niet goed ingevuld was. Dat is gelukkig nu wel beter.

Nu hebben we eigenlijk alleen een iteratie-start meeting. Ik noem het expres geen sprint-planning, de team-leider verdeelt alle taken aan de team-leden. We houden nog wel een iteratie-backlog bij, maar alle taken zijn omschreven als “doe het”. De burndown grafiek gaat eigenlijk nergens over, we eindigen bijna nooit op nul. Dagelijks worden er nieuwe taken en items bedacht. Had ik vooraf al geen inspraak gehad, veranderd het óók nog gedurende de rit. Ik voel daardoor geen eigenaarschap, het is niet mijn contract, niet mijn commitment. Het is makkelijker om steeds te zien wat het volgende is waar je aan gaat werken zodra je iets af hebt. Al kwamen we de laatste keer overigens aardig in de buurt.

We werken nu meer in silo’s. Omdat we geen Sprint Planning 2 meer hebben weten we veel minder van elkaar wat we doen en hoe de ander het doet. Het hebben van een eigen stuk is wel prettig, al heb ik niet meer de vrijwillige keuze er in. Nu ik er zo over nadenk hadden we eigenlijk ook een eigen stuk toen het nog anders deden, ook al probeerde de ScrumMaster ons op andere gedachten te brengen. We gebruiken nu reviews om elkaars code te controleren en kennis te krijgen van andere stukken.

Het directieve heeft ook wel zijn voordelen. Ik hou er niet van om directief aangestuurd te worden, maar in de crisis situatie van een tijdje geleden snap ik het dat een ander gewoon instructies geeft zonder dat er discussies over ontstaan.

We doen nog steeds een daily-standup. Vond ik het vroeger al niet bepaald behulpzaam, tegenwoordig hoeft het niet van mij. Ik vond altijd al dat mensen niet moesten wachten met het melden van een probleem tot de volgende dag, maar de irritatie-factor was zo laag dat ik er geen punt van heb gemaakt. Tegenwoordig sta ik te wachten tot ik aan de beurt ben. De tijd dat anderen aan het praten kan ik mooi gebruiken om te bedenken wat ik ga zeggen.

We zijn de retrospective wel bijven doen, maar ik weet eigenlijk niet meer wat er de laatste paar retrospectives als resultaat uitgekomen is. Volgens mij hebben we er ook niets mee gedaan. We hebben een keer een akkefietje gehad gedurende een retrospective, waarbij een groeplid nogal scherpe kritiek te verdragen kreeg. Nu is de veiligheid weg en is het een kwestie van de meeting doorkomen.

Al is het lastig om te vergelijken – de werkzaamheden in dit stadium zijn heel anders – heb ik niet het gevoel dat we erg productief bezig zijn.”