Het valt me steeds vaker op. Er ‘moet’ steeds meer, en bepaalde aanpakken worden tot standaard verheven. Als je Agile wilt zijn dan moet je je conformeren.
Onbewust viel het me al een tijdje op, maar de eerste bewuste ervaring had ik vorig jaar bij Agile Open Holland. Ik was geïntereseerd in hoe anderen hun Sprint II planning doen en had dus een sessie voorgesteld. In plaats dat er verhalen kwamen over hun ervaringen kreeg ik een spervuur van vragen over mij heen die mij eigenlijk er van probeerde te overtuigen dat ik het fout deed. Zo waren volgens mijn gespreksgenoten de stories véél te groot, die moesten in kleinere stukjes opgehakt worden.
De aannames die hier gemaakt werden was dus dat je stories moet gebruiken en dat je ze in kleine stukjes moet verdelen. Jazeker, dit is een advies dat je vaker hoort en wellicht in veel gevallen een goed werkend mechanisme, maar het moet niet. Voor ons voegde het simpelweg niet zo veel toe. Wij hadden een goed werkend mechanisme, passend bij onze omgeving.
Maar dat is blijkbaar onvoldoende. Zo lijkt het tegenwoordig verboden om een Sprint Burndown bij te houden, je moet eenvoudig taken tellen. Taken maken? Is ook overbodig en een waste. En waste moet je met harde hand uitbannen. Nadenken voordat je iets doet? Verspilling! Niemand doet dat meer. Dus wat betreft mijn vraag over Sprint II planningen, zo old school.
Schrijf je nog code zonder xUnit tests? Heb je geen geautomatiseerde acceptance testen? Fout, fout fout. Sprints langer dan één week? Onmogelijk! Release je nog om de 6 maanden? Ben je gek? Reken je nog met uren? Oh, zelfs voor taken? Mag niet, had ik al gezegd dat taken ook verouderd zijn?
Het is zelfs al teveel om te pogen om Scrum ‘puur’ te implementeren, wat dat is te verstorend voor de organisatie, en kom zeg, je gaat toch niet Scrum by the book doen? En hele Sprint lang de inhoud constant houden? Dat kan geen enkelijke organisatie meer volhouden. Veel te lang.
Ooit, in het begin van Agile schreef men Individuals and interactions over processes and tools.Ik denk dat men zat was dat er vele ‘verplichte’ werkzaamheden waren die niet werkten en afhankelijk van de context waren. Soms konden ze best werken en hadden ook hun waarden, maar vaak ook niet.
Tien jaar later zitten we met een Agile community die proces wel degelijk stelt boven personen en hun interacties. Het corset wordt strakker en strakker getrokken.
Behalve verplichte werkwijzen is ook de groei aan tools enorm. Nu hoeft er niets mis te zijn met tools, toch is het tekenend hoeveel er zijn en hoe veel ze gebruikt worden. Zijn er überhaubt nog mensen die Post-Its™ gebruiken voordat ze een tool gaan toepassen?
Scrum is een licht gewicht framework. Er wordt heel veel niet in bepaald. Dat is voor jou om te bepalen hoe je dat doet. Geniet van die vrijheid en bepaal dat lekker zelf. Nét genoeg, niet meer.
April 28th, 2011 - 09:59
Ik kan niet zeggen of je gelijk heb over de trends binnen de community (wat betreft nadruk op hoe ‘het moet’) maar het zou heel menselijk zijn en dus hoeft het geen verrassing te zijn al is het dan wel teleurstellend.
Waarom reageer ik; mij valt op uit je betoog dat dit overdreven aandacht voor ‘hoe het moet’ misschien juist op een wijdverspreide cargo cult benadering duidt – als men enerzijds vind dat een sprint niet langer dan een week mag duren en anderzijds dat welk organisatie dan ook nooit een hele week lang zijn prioriteiten stabiel kan houden lijkt mij dat er ergens iets niet goed begrepen is. Dit tegenspraak heb je mooi gevat; er moet van alles behalve juist ‘Scrum by the book’…